Toplumda düzenin, huzurun sağlanması, bireylerin haklarının korunması için başta
yöneticiler olmak üzere hepimizin bir takım görev ve sorumlulukları vardır. Toplumun
tümüne ait maddi-manevi değerleri ihtiva eden kamu haklarının korunması da bunlardandır.
Kamu hakkı, toplumsal refahın, güvenin, adaletin ve eşitliğin sağlanmasında oldukça
önemli bir ilkedir. Bu nedenle en aşağıdan en yukarıya kadar makamı, mevkisi ne olursa
olsun, görevi nedeniyle yetkisinde olan kamu imkanlarını amacı dışında keyfi bir biçimde
kullanmak, kullandırmak hukuki bakımdan suç, inancımız bakımdan büyük vebaldir.
Hiçbir yöneticinin sınırsız ve sorumsuz bir yetkisi yoktur. Yönetici emaneti devralan kişidir.
Devletin/emanetin sahibi değildir. Yöneten kişiler gelip geçer, kurumlar/devlet varlığını
sürdürür.
Her kademedeki yöneticinin birinci görevi, kamu kaynaklarının öncelik sırasına göre yerli
yerinde kullanımını sağlamaktır. Halkın yaşam hakkını, özgürlüğünü ve refahını güvence
altına almaktır. Bu kapsamda hiçbir ayrım gözetmeden toplumun her kesiminin kamu hizmet
ve imkanlarından eşit ve adil bir şekilde faydalanmasına fırsat hazırlar.
Devletin/milletin imkanlarını kendisi, ailesi, yakınları, yandaşları/yoldaşları için kullanmak,
emaneti ehline vermemek, milletin işlerini aksatmak, kamu hizmetlerini sunarken adalet-
eşitlik ilkelerine uygun davranmamak, ayrımcılık ve tarafgirlik yapmak hem suç, hem de çok
büyük bir ahlaksızlık ve kamu hakkını ihlaldir. Milletin emanetine ihanettir.
Aynı şekilde kamuya işe alımlarda, ehliyet ve liyakati ön planda tutmak yerine, torpil,
rüşvet, adam kayırma, haksızlık- hukuksuzluk yollarına sapmak, gençlerimizin hayalleriyle
oynamaktır. Haksızlık, adaletsizlik ve zulümdür. Kamu ve kul hakkı ihlalidir. Tabi inancına dair
endişe ve kaygısı tükenmemiş olanlar için…
''Allah, size emanetleri ehline vermenizi, insanlar arasında hükmettiğiniz zaman, adaletle
hükmetmenizi emreder.'' (Nisa, 58)
Ayrıca, eğitim gördüğümüz okullarımız, dinlendiğimiz, spor yaptığımız parklarımız,
bahçelerimiz, ibadet ettiğimiz camilerimiz, hastanelerimiz, yollarımız da hepimize ait olan
emanet kamu mallarıdır.
Bir öğretmene teslim edilen öğrenciler, bir komutana teslim edilen askerler, devlet
başkanının maiyetindeki vatandaşlar hep toplumsal emanetlerdendir. Bu konudaki
görevlerimizi en iyi şekilde yerine getirmek, halka hizmet etmek, adalet ve emanet konulu
karakterimizdir.
Yöneticiliğimiz veya memurluğumuz ya da başka bir sebeple bize teslim edilmiş olan
toplum hizmetleri üzerimize aldığımız ağır sorumluluklardır.
Toplum adına hizmet yapan kamu görevlilerinin mesuliyeti ne kadar ağırsa da, bu görevi
hakkaniyetle, adaletle yapanlar için de mükafatı, gönül rahatlığı ve mutluluğu, huzuru da o
derece büyüktür. ''Bir saat adaletle hükmetmek, bir sene ibadet etmekten daha hayırlıdır.''
Peygamber sözü de bunu gösterir…
'' Devlet küfür ile ayakta durur ama zulüm ile ayakta duramaz.'' Çünkü, ''Adalet mülkün
temelidir. Mülk ise devlettir.'' Devlet ise, adalet, akıl, erdem ve vicdanla ayakta kalır. Varlığını
sürdürür.
İnanç sahibi bir kimse için çeşitli çıkar ilişkileriyle insanların hakkına girdiğinde şahıslarla
helalleşme imkanı vardır bu dünyada. Ancak, kamu hakkını ihlal ve emanete ihanet eden
kimsenin milyonlarca insanla istese bile helalleşme şansı da yoktur.
Çünkü, toplumun maddi-manevi değerleri, halkın hep birlikte ortak faydalandığı bir
alandır. Onda pek çok yetimin, yoksulun, garibin hakkı vardır. Tüm topluma ait bir emanettir.
Bu da Allah hakkıdır. Kimse keyfine göre tasarrufta bulunamaz. Emaneti koruma konusunda
gerekli hassasiyeti göstermemek, kamu kaynaklarını israf etmek, şahsi yararı için kullanmak,
zarar vermek, emanete ihanet etmektir.
Kur'an hazine, belediye, vakıf, dernek gibi kamu mallarına el uzatmayı ''Gulül'' olarak
adlandırır. (Al-i İmran,161) Bu ise,
insanı dünyada zillete, ahirette azaba sürükleyen büyük bir
vebaldir.
Ayrıca emanete ihanet etmek, münafıklık alametlerinden sayılmıştır;
''Münafığın alameti üçtür. Söz verdiği zaman sözünde durmaz, konuştuğu zaman yalan
söyler, kendisine bir şey emanet edildiği zaman ihanet eder.'' (Müslim, iman) buyurur Allah
Resulü.
Emanetin inancımızda, kültürümüzde, hukukumuzda önemli bir yeri vardır. Emanete
sadakat ahlakımızın, vicdanımızın ve insanlığımızın temel şartıdır. Emanete riayet eden,
emaneti gözeten kimseye ''emin'', gözetmeyen kimseye ''hain'' denir. Zira emanetin zıddı,
hıyanettir. Emaneti korumak ise ibadettir.
Ne mutlu, başta yöneticiler olmak üzere, toplumsal sorumluluklarını bu anlayışla yerine
getirebilenlere…
